محمدجعفر بهداد
مدیرعامل سازمان خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا)
این نخستین بار نیست که هوشیاری و جانفشانی سپاه و بسیج توانست انقلاب و کشور را از گردنه دشوار و نفس گیر دیگری به سلامت عبور دهد.
این روزها که صدای شکستن استخوان پروژه مخملی دشمنان، حتی به گوش سردمداران نظام سلطه هم رسیده و آنها را برای خروج از بحران بی آبرویی خود به تقلا و التماس انداخته، فرصت خوبی است تا بافته های دشمنان و مزدوران شان برای ایران عزیز و چگونگی رشته شدن آن بافته های رنگین، بازخوانی و تحلیل شود، اما از میان همه گفتنی ها درباره ناگفته های قبل از انتخابات و حوادث تلخ سیاسی و خیابانی پس از آن، نقش آفرینی سپاه و بسیج در مراحل شناسایی منابع تهدید، تحلیل رفتار و اقدام (مهار) عناصر و جریان های عامل یا فریب خورده دشمن قابل توجه است.
نقش رهبری و مردم در ناکام سازی جریان های معاند یا لجوج علیه نظام دیندار و مردم سالار، همواره نقش ممتاز و بی بدیل بوده است، اما نام و نشان سپاه و بسیج به عنوان فرزندان شایسته و فداکار ملت متدین، میهن دوست و سلحشور ایران اسلامی، در صدر فهرست همه مجموعه های تاثیرگذار می درخشد. این دوگانه انقلابی به عنوان چشم و گوش و بازوی توانای رهبری و مردم در طول 30 سال گذشته همواره در جایگاه حافظ مقتدر امنیت و منافع ملی مورد مباهات ایرانی ها و نفرت بدخواهان ایران بوده اند.
امام عزیز، اما سخنان الهام بخشی درباره بسیج و سپاه دارند که فرمودند: »بسیج قلب من است - سپاه چشم من است»
آن عزیز سفر کرده، در واقع ایران اسلامی را یک مجموعه زنده، با نشاط و رو به جلو می داند که بدون بسیج - به عنوان استعداد جمهوریت نظام - زنده نمی ماند و بدون سپاه ، یارای شناسایی دوست و دشمن و نیرنگ های بدخواهانه دشمنان را نخواهد داشت. این نکته ظریف نیز وجود دارد که فقدان بینایی می تواند انسان را در وضعیت خطرناکی قرار دهد که حتی قلب و جانش را هم از دست بدهد.
این روزها، از همه دستگاه های مسئول که با تعهد و تلاش خویش، جمهوری اسلامی ایران را از گزند توطئه اخیر دشمن صیانت کردند، باید سپاسگزاری کرد، اما تلاش های موثر سپاه و بسیج در عرصه های نرم افزاری و سخت افزاری مقابله با پروژه رنگی دشمن، یک بار دیگر این عبارت امام عزیز را برای ما معنا کرد که: «اگر سپاه نبود، کشور هم نبود».
آیا آنهایی که به نام ملی گرایی و وطن پرستی، گاهی در عرصه های سیاسی و رسانه ای عرض اندام می کنند و لاف میهن دوستی می زنند، تاکنون پرسیده اند این سرزمین پهناور و مردمان متدین و متمدنش را چه کسانی و چگونه در برابر ترفندها و تجاوزات خطرناک دشمنانش حفظ کرده اند؟