اوباما و همکارانش (بخش اول)

معرفی «هیلاری دایان رودهام کلینتون»
«هیلاری دایان رودهام کلینتون» 26 اکتبر 1947 میلادی در ایلینویر شیکاگو در یک خانواده مسیحی با پدر و مادری که از اتباع انگلیس بود و به آمریکا پناهنده شده بودند به دنیا آمد آنها در آمریکا در صنعت پارچه توانسته بودند دارای موقعیتی شوند.
در دوران کودکی، هیلاری وارد فعالیت های کلیسا شد و سپس تحصیلات مقدماتی خود را در مدرسه دولتی پارک ریج گذراند و وارد دبیرستان ماین ایست شد و در 1965 تحصیلات متوسطه خود را به پایان رساند.
در 1965، هیلاری کلینتون ، وارد دانشگاه ولسلی شد و در رشته علوم سیاسی، به ادامه تحصیل پرداخت و در 1969 از این رشته فارغ التحصیل شد. او سپس برای ادامه تحصیلات وارد دانشکده حقوق یل شد و در همانجا بود که با بیل کلینتون که دانشجوی هم رشته ای وی بود، آشنا و به وی علاقه مند شد. هیلاری در 1973 ، درجه دکترای حقوق را از دانشگاه یل کسب کرده و سال های پس از فارغ التحصیلی خود را صرف پرداختن به مسائل مربوط به حقوق کودکان نمود و در مراکزی که به این امور می پرداختند، فعالیت نمود. در این راستا، وی توانست اولین مقاله علمی خود را با عنوان «حمایت قانونی کودکان» در اواخر 1973 ، منتشر نماید.
در سال 1974 ، هیلاری کلینتون، به عضویت ستاد رسیدگی به جرایم و اتهامات واشنگتن درآمد و در وقایع گوناگونی همچون قضیه رسوایی واترگیت، به دستگاه قضایی مشاوره داد. او سپس همراه با شوهرش بیل کلینتون به آرکانزاس رفت و در آنجا به تدریس حقوق پرداخت و توانست به عنوان یکی از دو عضو زن هیأت علمی دانشکده حقوق دانشگاه آرکانزاس به تدریس مشغول شود. به دنبال انتخاب بیل کلینتون به عنوان فرماندار آرکانزاس در انتخابات نوامبر 1978، هیلاری در فاصله سال های 1979 تا 1981 و نیز سال های 1983 تا 1992، عنوان زن اول آرکانزاس، را به خود اختصاص داد.
با کاندیدا شدن بیل کلینتون برای نامزدی حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری 1992، برای نخستین بار، هیلاری کلینتون، مورد توجه مردم در سراسر ایالات متحده، قرار گرفت و در 1993 با انتخاب بیل کلینتون به ریاست جمهوری آمریکا، هیلاری، عنوان زن اول ایالات متحده را کسب نمود. از این رو، منتقدان و طرفداران نقشی ویژه و کلیدی برای هیلاری، در تأثیری گذاری بر شخص رئیس جمهور و سیاست ملی ایالات متحده قائل بودند.
در فاصله سال های 1993 تا 1995، هیلاری کلینتون، به 79 کشور سفر کرد و عمدتاً به فعالیت هایی درخصوص حمایت از حقوق زنان در سایر کشورها پرداخت. او از جمله برجسته ترین شخصیت های بین المللی بود که نسبت به نقض حقوق زنان افغانی توسط گروه متحجر طالبان، اعتراض نمود و در خصوص آن، بی پرده و به صراحت سخن گفت.
پس از احضار بیل کلینتون به دادگاه در 1998 ، به خاطر اتهام به داشتن ارتباط نامشروع با مونیکا لوینسکی، هیلاری کلینتون، این قضیه را توطئه جناح راست افراطی دانست ولی به هر حال، در نطقی ملی گفت که وی متعهد به ازدواج با بیل کلینتون بوده ولی از این اقدام شوهرش، بسیار خشمگین و ناراحت است. بعدها در یادداشتی که در سال 2003، منتشر کرد علت تعهد خودش به بیل کلینتون را اینگونه بیان کرد که در واقع «هیچ کسی نمی تواند مثل بیل کلینتون مرا بخنداند.»
آغاز فعالیت های سیاسی هیلاری کلینتون
با آغاز انتخابات مجلس سنا در سال 2000، هیلاری کلینتون از ایالت نیویورک کاندیدا شد و عمده شعار خود را توسعه موقعیت اقتصادی ایالت نیویورک اعلام کرد و قول داد تا 200 هزار شغل را در این ایالت ایجاد کند. همچنین در برنامه اعلامی او، اعتبارات ویژه ای برای اعطای پاداش برای ایجاد اشتغال و ترغیب سرمایه گذاری تجاری، اختصاص داده شده بود. به هر ترتیب، هیلاری در 7 نوامبر 2000، با کسب 55 درصد آرا، در انتخابات سنا پیروز شد و در 3 ژانویه 2001، در مجلس سنای آمریکا سوگند یاد نمود.
هیلاری کلینتون، به محض ورود به سنای آمریکا، در 5 کمیسیون به خدمت گرفته شد. او همچنین ، از سال 2001 به بعد، عضو عالی رتبه کمیسیون امنیت و همکاری در اروپا نیز بود.
به دنبال وقوع حادثه 11 سپتامبر 2001، هیلاری کلینتون، تلاش های ویژه ای جهت ارتقای سطح امنیتی نیویورک انجام داد و با بهره گیری از حضور خود در کمیسیون بودجه سنا، مبلغ 4/21 میلیارد دلار را جهت بازسازی و توسعه ساختمان مرکز تجارت جهانی اختصاص داد. همچنین حضور کلینتون در کمیسیون نیروهای مسلح باعث شد تا وی به شدت از عملیات نظامی علیه افغانستان حمایت کرده و آن را شانس بزرگی برای مبارزه با تروریسم و ارتقای سطح زندگی زنان افغانی که زیر یوغ حکومت طالبان بودند، ارزیابی کند. او همچنین از قطعنامه 1441 که به بوش اجازه جنگ علیه عراق را داده بود، حمایت کرد.
با آغاز جنگ آمریکا علیه عراق در 2003، هیلاری کلینتون، سفرهایی هم به عراق و هم به افغانستان داشت تا نسبت به پیشرفت جنگ، اطلاعات کسب کند. در فوریه 2005، هیلاری طی یادداشتی، از دولت خواست تا نسبت به برگزاری انتخابات در عراق اقدام کرده و نیروهای نظامی آمریکایی را به مرور زمان، از عراق خارج نماید. او همچنین نسبت به تصمیم گیری ضعیف کابینه بوش در خلال جنگ عراق، انتقاد نمود و خواستار حل این بحران توسط کابینه بوش شد.
در انتخابات مجلس سنای آمریکا، هیلاری کلینتون برای دومین بار شرکت کرد و توانست در 7 نوامبر 2004 ، شصت و هفت درصد آرا را به خود اختصاص دهد. در واقع، هیلاری 36 میلیون دلار بیشتر از سایر کاندیداها، در جریان انتخابات خرج کرده بود. نقد عمده تعدادی از دموکرات ها این بود که هیلاری، در رقابتی که نتیجه آن به روشنی مشخص بوده، بیش از اندازه خرج کرده است و همین امر آنها را نسبت به برداشت بی رویه وی از صندوق سنا برای انتخابات 2008 ریاست جمهوری ، نگران تر کرده است.
در مارس 2007، هیلاری کلینتون از گزارش سنا که به ارزیابی مخارج جنگ عراق پرداخته بود، حمایت کرد و خواستار تعیین ضرب الاجل مشخص برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق شد. او همچنین از جمله سناتورهایی بود که در سپتامبر 2007، به طرح سنا که در آن، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران، یک گروه تروریستی خارجی نامیده شده بود، رأی موافق داد. لازم به ذکر است که موافقان این طرح 76 نفر بودند که در مقابل آنها 22 نفر قرار داشتند.