روشنک عباسی
محمد متوسلانی که با بازی در فیلم «طوفان در شهر ما» اثر ساموئل خاچیکیان وارد سینما شد، سال 68 در هشتمین جشنواره فیلم فجر برای نگارش فیلم نامه«جستجوگر» دیپلم افتخار دریافت کرد. او بعد از ساخت فیلم«دو روی سکه» در سال 71 و بعد از هفده سال دوری از سینما، با کارگردانی «هر چی تو بخوای» دوباره به سینما برگشت. «هر چی تو بخوای» را خشایار الوند نوشته و مجتبی رحیمی فیلمبرداری آن را بر عهده داشته است. فیلم راجع به تعطیلات آخر هفته حسن یک راننده خصوصی است که بعد از مسافرت رئیس اش، ماشین او را به دوست خود، برای عروسی قرض می دهد. دختر جوانی-لادن مستوفی- که با همکاری دایی اوراقچی خود دست به دزدی ماشین های مدل بالا می زند، ماشین حسن را هم علی رغم تمام تلاش های او برای بازپس گیری می دزدد.
حسن- حسن شکوهی- که بنا بر گفته های رئیس اش جوان سالم و خانواده داری است به سراغ دوست دله دزدش : مجید صالحی- می رود تا به کمک او ماشین و دختر دزد را پیدا کند. دختر جوان هم که با خواهر خردسالش زندگی می کند زندگی و سر و وضع سالمی دارد و سعی می کند مریم خردسال را نیز در محیطی سالم بزرگ کند. حسن و دوستش با پیگیری های فراوان دختر را پیدا کرده و او را مجبور می کنند تا ماشین را به آنها بازگرداند.
آنها مجبور می شوند ماشین را که دایی دختر فروخته دوباره بدزدند فارغ از این که خریدار خود خلافکار است و برای یک گروه تبهکار، جاسوسی می کند و قرار است بعد از ارائه یک فلش حاوی اطلاعات که در ماشین جاسازی کرده به خارج از کشور متواری شود. دختر دزد و حسن مجبور می شوند برای آزادی دوست حسن و مریم که به دست دزدها گروگان گرفته شده اند، ماشین را پس بدهند و طی یک ماجرای پلیسی از دست آنها فرار کنند.
فیلم با مولفه های تکراری ژانر فیلمفارسی داستانی را با موتیف های زندگی امروزی تعریف می کند که دچار چند لحنی شده و بین کمدی و ملودرام عاطفی معلق است.«هر چی تو بخوای» که یک درام ماجرا محور است با پرش هایی ناشیانه در روایت، قصه ای مخدوش را بیان می کند که در آن شخصیت ها همگی در حد یک تیپ سرگردانند. دختر دزدی که با درآمد میلیونی در روز، نقش یک زن آبرومند و نجیب را دارد. حسن که در نقش یک جوان زحمتکش دوستان خلافکار دارد، دوست حسن که فردی لمپن و دله دزد است و نقش ناجی را در فیلم ایفا می کند شاهدان این مدعا هستند.
در این فیلم دزدان، افرادی عادی چون سایر اقشار اجتماع معرفی می شوند که نیازشان، عملشان را توجیه می کند و زحمتکشان را در دوستی با این طایفه و سر آخر از عشاق آنان نشان می دهد. پسری که تمام زندگی، اعتبار، آبرو و شغلش را با از دست دادن ماشین رئیس اش از دست داده چگونه می تواند عاشق تباه کننده خود شود مگر با پیروی از فرمول های فیلم فارسی؟ و چگونه ممکن است روابط صمیمانه تعریف شده و احساسات مذهبی و غیرت ایرانی بر خانواده دزدان حاکم باشد و آنها مانند یک شهروند سالم در جامعه آمد و شد داشته باشند؟ و چگونه ممکن است که در این روابط عادی شهری گروه های دیگری به دزدی های ملی، گروگان گیری، ضرب و شتم و قتل دست بزنند و پای هیچ پلیسی هم به میان نیاید و افراد خود مجری قانون شوند و خود احکام من درآوردی را اجرا کنند و در این راه موفق هم شوند و خوب و خوش جشن عروسی هم بگیرند؟
گویا محمد متوسلانی فراموش کرده که دزدی که به دزد بزند شاه دزد است و مبرا از جرم اول خود نخواهد بود و رواج بی قانونی به شیوه رابین هود بین مخاطب ایرانی از اقبال برخوردار نخواهد شد مخصوصاً که این قاتلان و جاسوسان باشند که برای واخواهی حقوقشان با پلیس 110 ارتباط برقرار کنند. گرچه اکران «هر چی تو بخواهی» با تأخیر یک ساله مواجه شده است اما دور از انصاف است اگر اشائه بی قانونی و ناکارآمد خواندن نیروی انتظامی در فیلم متوسلانی و تقارن آن را با حواشی انتخابات دولت دهم تصادفی ندانیم.
در این فیلم لادن مستوفی، مجید صالحی، حسن شکوهی، ساعد هدایتی، بهمن دان، علی کاظمی، سعید پیردوست و ابراهیم آبادی نقش آفرینی داشتند.